Reklam
Reklam
Yeliz Ünal

Yeliz Ünal

yelizmeb@gmail.com

Nerede kalmıştık?

11 Haziran 2020 - 07:35

An itibarıyla koronavirüse yakalanan kişi sayısı dünya genelinde 7 milyonu geçti. Bu hastalıktan dolayı vefat edenlerin sayısı ise günden güne artmakta. Şu ana kadar yine dünya genelinde 409 bin 33  kişi aramızdan ayrıldı. Halen tedavisi süren 3 milyon 254 bin 80 aktif enfekte vaka bulunuyor.
Hükümetler haklı olarak ekonomiyi ayakta tutmak, işleyen sistemin devamlılığını sağlamak için salgın tam olarak geçmemiş olsa da normalleşme sürecine girdiler. Ekonomik pariteler bile buna sevinmiş olacak ki, dünya borsaları normalleşmeye başladı. Normalleşmeye başlayan sadece borsalar değildi tabi ki de. İnsanlar da normalleşmeye başladı. 1 Haziran’da başlayan süreçte hepimiz umutluyduk.  Daha güzel yarınlara “Günaydın” diyecektik.  Oysa hiç öyle olmadı. Haberlerde okumaya başladığımız, normal olan görüntülerden bir kaçını sizlerle paylaşmak istedim.
Normalleşmeye başlayan insanoğlu kadınları öldürmekle işe başladı.
Sokağa çıkma yasağının kalkması ile birlikte sokaklara atılan çöp yığınları, sosyal mesafesiz yaklaşımlar, annesine bağıranlar, üst egolar,  entrikalar. Çin, ABD gerilimi,sosyal medya linç yaklaşımları vs. vs.
Köpeği tırın arkasına bağlayıp sürükleyen zihniyet normal hayatına döndü.Gördük ki,bu ülkenin 2 ayaklı hayvanları 4 ayaklılarından çok ama çok daha tehlikeli.
AVM’lerin dolup taşması normal hayatın içindeydi, o da oldu. Sıkışan trafik birbirlerine sayıp söven sürücüler normaldi…
Kafeler, lokantalar açıldı.  “Olan var olmayan var” diye düşünmeden,yediğin yemeği, içtiğin kahveyi sosyal medyada paylaşmak normaldi. Bu da oldu. 
Virüs cirit atarken “Kendimi yazlığa atarım, bakarım keyfime. Okullar açılana kadar da orada kalırım”  diye düşünüp; yazlıklara akın etmek zaten normaldi.
Virüs olayını geçtim, virüs için sorgulamıyorum normalliği, normal adı altında şunları kanıksamış olduğumuza inanamıyorum!
Ellerinizi sabunla yıkayınca kiri akıyor tamam ama vicdanlarınızın kirini akıtacak bir sabun yok.  Hani hepimiz kardeştik? Hani bu dünya hepimizindi? Hani doğayı korumalıydık? Hani sevdiklerimizi kaybetmekten korkuyorduk? Hani kimseyi incitmeden yaşayıp, huzurlu ölecektik?
Söz meclisten dışarı, ölmeyecekmiş gibi davrananların aksine, ben bugün ölüme bir adım daha yaklaştım.  Normal olan buysa siz normalleşin, ben anormal kalıp Zeki Müren dinleyeceğim.
 
 

FACEBOOK YORUMLAR

YORUMLAR

  • 0 Yorum