Reklam
Reklam
Reklam
Gamze Geçer

Gamze Geçer

gamzegecerhaber@gmail.com

'Özgür olmayı' öğrenmek

08 Mayıs 2020 - 07:23

Küçükken babamı işe ablamı da okula yolladıktan sonra annemin beni çekyatın üzerine çıkartıp dans ettirmesini unutamam. Kendimi özgür hissettiğim ilk andı. Hatta bir keresinde anneannem gelip zile basmış ve uzun uzun basmış. Ama biz annemle dans ederken duyamamışız komşuya geçip oturmuş. Sonra müzik bitince kapıyı çalıp,  açtığımızda bize kızmıştı. Biz de annemle birbirimize göz atıp bir şey söylememiştik.
Annem oyun arkadaşım, sırdaşım ve kavga edip 5 dakika sonra barıştığım ilk kişi.
Her ne olursa olsun içimizden geleni yapmayı ilk annelerimizden öğreniriz. Anneler çocuklarını yetiştirirken iki seçeneğe sahiptir. Birinci seçenek aileden görülen ne ise onu çocuğa uygulamak. İkinci seçenek ise yaşadıklarını çocuğu yaşamasın diye zincirleri kırmak. Annem ikinciyi seçenlerden. Her seçimimde yanımda olan ablama ve bana desteğini her daim hissettiren oldu. Sinir olsa dahi kızarken herhangi bir şiddet içeren cümle kurduğunu bilmem. Babama söylemekle tehdit ettiği bir cümlesini de. Hal böyle olunca her zaman gülmeyi öğreniyor insan. Çünkü gülmek insana iyi geliyor. İlerleyen yaşlarda bu güler yüzlü halleriniz birilerinin hoşuna gitmese de siz hep gülün.
‘Teyze anne yarısıdır’ cümlesini hiçbir zaman hissedemedim. Çünkü annem tek çocuk. Ama ablam anne yarısı olma konusunda mükemmel bir ruha sahip. Küçükken beni emzirmek için anneme ağlarmış. O 4 yaşında iken doğmuşum. Hiç kıskanmamış beni. Altımı almak için bile anneme ısrar edermiş. Bu durum yaş ilerledikçe her daim güvende hissetmemi sağladı. Aynı ilkokul ve ortaokulda idik. Teneffüslerde yanıma gelirdi. Ben de ‘ablam geldi’ diyerek hava atardım. Çocukluk bu işte. Masum duyguların olduğu anlar. İzlerini bir ömür taşıdığımız.
İlk iş deneyimimdi. Karnım kasılıyor. Sinir olsam da belli etmiyordum. Ama ne zamana kadar bu kötü his vardı biliyor musunuz? Kapıdan çıkana kadar. O an hemen kulaklık, bir müzik ve özgür ruh ile hepsini unutup güne yeniden başlıyordum.
İlk sağlık operasyonum tırnak batmasından dolayı tırnak çekilme işlemiydi. Bölgesel uyuşturma yapıldı. Ama yine de hissediliyordu. Hemen bağırarak şarkı söylemeye başlamıştım. Acımın yüzde 70’i gitmişti. Sonra doktor bana gülümseyerek ‘Bitti ama sen şarkıya devam ediyorsun. Biraz da türkü söyle bakalım’ demişti. Repertuarımda türkü olmadığını söylediğimde hep birlikte gülmüştük.
Yazabileceğim onlarca annemle ilgili anım vardı. Ben ‘Özgür olmayı öğrendiğim’ ilk anımı paylaştım sizlerle. Çocuklarınıza her zaman özgür olmayı öğretin. Sorumluluklarını elbette bilecekler. Bunu ömürleri boyunca da omuzlarında taşıyacaklar. Ama özgür olmayı hep unutacaklar...
Özgür olmayı hayatıma erken yaşta kattığın için teşekkür ederim anneciğim.
Başta annem olmak üzere tüm annelerin bu dünyadan göçen ama evlatlarının yüreğinde her daim olan melek annelerin gününü kutluyorum.
 
 

FACEBOOK YORUMLAR

YORUMLAR

  • 0 Yorum